BİR DÖNÜŞÜM HİKAYESİ
Şapkadan kalemkutuya...
Hatice Annem bizim ufaklığa bir şapka örmüş;
renk ,espiri görseniz nasıl tatlı bir şey.
(göresiniz diye fotoğrafladım zaten)
Ama maalesef ki şapka olmadı bizim küçük beye.
Olmasa da koyduk bir kenara ,bir şeye çevrilmek üzere.
Çekmeceler ,dolaplar, tüm bazalar tıka basa dolu iken
bir kurbağa şapka sığmayacak değildi ya....
Tabi tüm bunlar geçen yıl oluyor .Gelelim bu yıla.. Bizim iki
oğlan da ana sınıfına başlayınca birer de kalem kutusu lazım oldu.
Kalem di defter di boyaydı ,bunları yapamıyorsak çanta
da dikemiyor değiliz.Nasılsa yetenekli ve becerikliyiz...:)))
Malzeme için şöyle bir evi dolandım ,derken bizim kurbağa
oradan wırakladı.Gel dedim küçük kurbağa Yiğit seni öpsün ,
sen çantaya dönüş bir zahmet,ben de o ara Kerem için
malzeme bakayım.Derken gri güzel bir kumaş ve biraz keçe
buldum. El ayarı göz kararı doğaçlama diktim çantaları..
Çok mühim bir iş miş gibi de ne çok anlattım değil mi:))
Yaparken çok eğlendim o sebepten olsa gerek...:))
Çocuklarda çok mutlu oldu pek de beğendiler....
Bir tek sizin beğenmeniz kaldı geriye...
Hee bu arada Zeynep'e niye yapmadın diye sorarsanız ;
koskoca kız olmuş kalem kutusu mu kullanacak mış.
Çantasında kalem için özel bölmeleri varmış ki zaten...
Ben de bir eksik bir eksiktir dedim , hiiç ses etmedim:)
Yiğit poz vermek istemezken...
Yiğit kalem kutusunu çok severken..
.jpg)
Ayyy şunlara bakın yeni birşeyleri olunca ne çok seviniyorlar ama 3 dk ,hadi bilemedin 5 dk .Keşke zamane çocuklarını 24 saat mutlu edebilecek bir proje olsaaa....
